آموزش سگها با استفاده از صداها بهتر است یا حرکات؟

اگر دوره آموزش سگها را دیده باشید حتما می‌دانید که تقریبا همه مربیان در حین آموزش سگها علاوه بر فرامین کلامی ساده، از حالتهای بدن (حرکات دست) نیز استفاده می‌کنند. مثلا حین آموزش نشتن به سگها همانطور که کلمه “بشین” را می‌گویند، دستشان را هم بصورت متناوب بالا و پایین می‌کنند. به این شیوه آموزش سگها “سبک دونمایی” گفته می‌شود و “نما” ابعاد حسی استفاده شده در حین آموزش است که در اینجا هم حس شنوایی و هم حس بینایی است.

از آنجائیکه بیشتر افراد بر این باورند که زبان و کلمات بیشترین نقش را در ارتباطات بازی می‌کند، معمولا نقشی که زبان بدن در انتقال پیام دارد را نادیده می‌گیرند. دلیل آنهم اینست که در بیشتر مواقع زبان بدن بصورت خودکار عمل می‌کند و در حیطه هشیاری ما نیست اما قطعا در تبیین و روشن سازی منظور ما برای مخاطب  تاثیر بسزایی دارد. ما علاوه بر اینکه در فهماندن منظورمان به مخاطب از زبان بدن بهره می‌بریم، برای فهمیدن منظور شخص مقابل نیز از تفسیر زبان بدنش کمک می‌گیریم بعبارتی چشم ما حرکات و حالات بدن شخص را می‌بیند و به مغز می‌فرستد و مغز نیز برای فهم بهتر منظور، آن را با گفتار شخص ترکیب می‌کند و نتیجه را به آگاهی ما می‌فرستد. اما از آنجائیکه بخش اعظم این فرایند بصورت ناهشیار انجام می‌شود ما غالبا متوجه آن نمی‌شویم.

اشکال زیر را تماشا کنید. این اشکال بعضی حالات رایج که افراد در حین صحبت کردن از آن استفاده می‌کنند را نشان می‌دهد.

آموزش سگها

حال جملات زیر را بخوانید و ببینید آیا می‌توانید حدس بزنید هر جمله مال کدام حالت است؟

-“ما برنده شدیم!”         

-“نمی‌خوام … از اینا دوست ندارم”

-“به خونه ما خوش اومدین”

-“یادت باشه هنوز من رئیسم!”

مرتبط کردن این عبارات با اشکال برای بیشتر افراد کار چندان سختی نیست زیرا حتی نمی‌توان تصورش را کرد که یکنفر مثلا دست به سینه ایستاده باشد (شکل G) و جمله “ما برنده شدیم” را بگوید.

ما بدو طریق می‌توان با دیگران به مبادله پیام بپردازیم. شیوه کلامی و شیوه دیداری، بنظر شما کدامیک از این دو روش برای انتقال پیام موثرتر است؟ این همان سوالی است که بیشتر افراد در حین آموزش سگها نیز به آن برخورد می‌کنند.

 سالیانه مسابقه‌ای بین مربیان سگ برگذار می‌شود که در طی آن هر مربی که بتواند بهتر سگ را به انجام وظایف بخصوصی وادار کند برنده است اما مربی باید یا از صدا استفاده کند یا حرکات دست ولی نه هردو.

بهمین خاطر تیمی از روان‌شناسان به رهبری آنا اسکوندورا از دانشگاه ناپل تصمی گرفتند در این مورد پژوهش کنند که ” در هدایت و آموزش سگها استفاده از دستورات کلامی به نتایج بهتری می‌رسد یا استفاده از حرکات؟”. آنها بدین منظور ۱۳ سگ را بنحوی آموزش دادند که نام ۳ شیء را بیاموزند و هرگاه صاحبشان نام هرکدام از این ۳ شی را آورد، آن را برایش بیاورند.  در مرحله بعد آنها را بنحوی آموزش دادند که با اشاره به هرکدام از ۳ شی آن را نزد صاحبش بیاورد. پژوهشگران این آموزشها را بنحوی انجام دادند که آموزش تمام سگها در شرایط یکسان باشد و همه آنها این آموزش‌ها را بطور کامل فرا گرفته بگیرند.

این آزمایش از ۳۲ تمرین تشکیل شده بود؛ در ۸ تمرین اول سگ باید از بین ۳ شیئی که در فاصله دومتری او  قرار داده شده بود آن یکی را که صاحبش نام می‌برد برمیداشت و نزد صاحبش می‌آورد. در ۸ تمرین دوم صاحب سگ به یکی از سه شیء اشاره می‌کرد و سگ باید آن را نزدش می‌آورد، در ۸ تمرین سوم صاحب سگ هم آن شیء را نام می‌برد و هم با دستش به آن اشاره می‌کرد و اما در ۸ تمرین چهارم که از همه مهمتر هم بود صاحب سگ هم از کلام استفاده می‌کرد و هم از اشاره ولیکن ایندو با هم متضاد بودند یعنی مثلا نام شیء “الف” را می‌برد ولی به شیء “ب” اشاره می‌کرد. بدین طریق آزمایشگران می‌توانستند پی ببرند که سگها بیشتر از صداها تبعیت می‌کند یا از اشارات و حرکات.

پاسخی که از این آزمایش بدست آمد بسیار صریح بود. در آزمایش اول و دوم سگها توانایی نسبتا یکسانی نشان دادند. وقتی هم از اشاره و هم از دستور کلامی استفاده شد تمام سگها با سرعت بیشتری فرمان را اجرا کردند. اما در آزمایش چهارم ۱۰ تا از ۱۳ سگ از فرمان اشاره پیروی کردند و آن ۳ سگ باقیمانده نیز بصورت شانسی گاهی از فرمان حرکتی تبعیت می‌کردند و گاهی از فرمان کلامی. در نتیجه هیچ سگی فرمان کلامی را به شکل قاطع به فرمان حرکتی ترجیح نداد.

این پژوهش موید پژوهشی است که اعلام می‌کند “سگها هم می‌توانند دستورات کلامی را فرا بگیرند و هم سیگنالهای حرکتی را ولی دستورات حرکتی موثرتر هستند“.

همچنین موید پژوهشی است که عنوان می کند “سگها از لحاظ توانایی‌های ذهنی در حد کودکان تازه‌نوپا هستند”. اگر کودکی ۲ ساله اطراف خود دارید می‌توانید این مسئله را خودتان امتحان کنید!

منابع:

Anna Scandurra, Alessandra Alterisio, Massimo Aria, Rosaria Vernese and Biagio D’Aniello (2017). Should I fetch one or the other? A study on dogs on the object choice in the bimodal contrasting paradigm. Animal Cognition. doi.org/10.1007/s10071-017-1145-z

استاد روانشناسی دانشگاه بریتیش کلمبیا
منبع: PSYCHOLOGY TODAY
مترجم: حمید ابراهیمی زاده

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

avatar
  وارد شدن  
آگاه ساختن از
RSS
Follow by Email
Facebook
LinkedIn