روشهای کندسازی روند بیماری آلزایمر ؛ خرافات و واقعیات

قبل از اینکه بخواهیم بحث را شروع کنیم باید این نکته را گوشزد کنم که اگر شما جزو افرادی هستید که احتمال می‌دهید قرار است به بیماری آلزایمر مبتلا شوید و به همین خاطر در پس راه چاره برای کند کردن یا پیشگیری آن بر آمده‌اید یا کسی هستید که دکتر اخیرا به شما گفته که به آلزایمر مبتلا شده‌اید، خیلی خوش شانسید! بسیاری از افرادی که در دنیا از بیماری آلزایمر رنج می‌برند هرگز پی نمی‌برند که به این بیماری مبتلا هستند، آلزایمر آهسته آهسته آنها را در خودغرق می کند و در نهایت از بین می‌برد و آنها هرگز متوجه آن نمی شوند زیرا اساسا شناختی برایشان نمی‌ماند که متوجه چیزی بشوند.

بعضی‌هایی هم که آلزایمرشان تشخیص داده می شود، آنقدر دیر اقدام کرده‌اند که دیگر عملا شانسی برای بهبود ندارند.

اما نکته دومی که باید گوشزد کنم شایعاتی است که حول درمان بیماری آلزایمر بین مردم شکل وجود دارد. فلسفه‌ای که تا به امروز به این شیوه‌های خرافی درمانی اجازه حیات داده ” امتحانش که ضرری نداره” است اما در حقیقت ۹۹% درمانهایی که در وبسایت های اینترنتی غیرمعتبر و رسانه‌ها برای بیماری آلزایمر معرفی می‌شوند نه تنها فایده‌ای ندارند بلکه مضر هم هستند و بیش از اینکه برای وضعیت سلامتی فرد بیمار مفید باشند برای وضعیت اقتصادی سازندگانشان مفیدند. درمانهایی نظیر جینکو بیلوبا (مترجم: به فارسی کهن‌دار ترجمه شده و نوعی درخت چینی است و شایع است که برای بهبود حافظه مفید است)، درمان جایگزینی استروژن، استفاده افراطی از ویتامین E یا آسپرین، علف چلچله (مامیرانهمئوپاتی یا همسان درمانی (نوعی شیوه درمانی خرافی) و … از ایندسته درمانها هستند. البته درمانهای خرافی بیماری آلزایمر از این بیشتر هستند مثلا من شخصی را دیدم که ادعا می‌کرد “خوردن غده تیموس سگ آبی در درمان بیماری آلزایمر مفید است”!!! متاسفانه افراد مبتلا یا خانواده‌های آنها هم در اثر استیصال حاظرند دست بهرکاری بزنند تا این بیماری بهبود بیابد و گاهی همین استیصال موجب شایع شدن چنین درمانهای من‌درآوردی (و حتی گاهی خنده‌دار) می‌شود.

اما بر اساس آنچه که مطالعات همه‌گیر شناسی نشان می‌دهد مصرف قهوه، دارچین، زردچوبه، شکلات، انواع میوه‌ها و سبزیجات و همچنین داشتن خواب مناسب و کافی و ورزش منظم در طول زندگی تنها موارد اثبات شده‌ای هستند که می‌توانند شما را از خطر ابتلا به بیماری آلزایمر حفظ کنند و در صورت ابتلا روند آن را کند کنند.

اما پژوهشهای من نشان می‌دهند که مصرف ماریجوانا نیز به طرز عجیبی موجب کندسازی روند بیماری آلزایمر می‌شود. مصرف ماریجوانا نه تنها در بیماری آلزایمر ، بلکه در تسکین بسیاری از بیماری‌های خودایمنی نظیر التهاب مغزی، MS ، پارکینسون، هانتینگتون و … مفید است. آمارها نشان می‌دهند افرادی که در دهه ۱۹۶۰ ماریجوانا مصرف می‌کرده‌اند امروزه کمتر به بیماری آلزایمر مبتلا می‌شوند. البته من قصد ندارم شما را به مصرف ماریجوانا تشویق کنم، هدفم از ذکر این نکته این بود که پژوهشگران از سالها پیش می‌دانند مصرف این مواد چه فوایدی برای انسان دارد زیرا بشر میلیونها سال است این مواد را مصرف می‌کند ولیکن تا سالهای اخیر که ابزارهای دقیقی برای سنجش میزان صحت این مسئله در دست نبود، در مطرح ساختن آن تردید وجود داشت. فایده مصرف ماریجوانا در کندسازی روند بیماری آلزایمر نتیجه‌ایست که در اثر پژوهش چندین ساله و مصرف چندین هزار ساله این مواد بدست آمده اما داروهایی خرافی که قبلا ذکر کردم به سالها زمان نیاز دارند تا اثرمندی‌شان را اثبات کنند (البته اگر چنین اثرمندی داشته باشند!).

برای پیشگیری از روند بیماری آلزایمر داروهایی نیز وجود دارند. این داروها اساسا یا در راستای بهبود بخشیدن به عملکرد استیل‌کولین در مغز تجویز می‌شوند (از ایندسته می‌توان به داروهایی نظیر “دونپزیل” یا “گالانتامین” اشاره کرد) یا در جهت کندسازی مرگ نورونها  و کاهش التهاب مغزی تجویز می شوند (مانند “ممانتین”).

آیا این داوها مفید هستند؟

پاسخ به این سوال کمی پیچیده است؛ بیشتر افراد در نتیجه مصرف این داروها بهبود جزئی را تجربه می‌کنند ولی گاهی بیمارانی هستند که پس از مصرف این داروها بهبود چشمگیری در توانایی های شناختی‌شان پیدا می‌کنند.

اغلب کسانی که تشخیص آلزایمر دریافت می‌کنند مایلند بدانند این بیماری چه زمانی آنها را به خط پایان می‌رساند؟

خط پایان در بیماری آلزایمر با خط پایان در بیماری‌های دیگر نظیر سرطان فرق دارد. خط پایان سرطان مرگ است اما خط پایان بیماری آلزایمر پایان یافتن توانایی‌های شناختی و غرق شدن فرد در دنیای تاریکی درون خویش است. در پاسخ باید گفت؛ روند این بیماری در افراد مختلف متفاوت است. سرعت این روند علاوه بر اینکه به ساختار ژنتیکی و سبک زندگی فرد بستگی دارد، بیش از همه چیز به زمان تشخیص بیماری ربط دارد، یعنی

بیماری آلزایمر هرچه زودتر تشخیص داده شود بهتر می توان آن را کند ساخت

و عموما افرادی که سابقه بیماری‌های روانی دارند این روند را سریعتر طی می‌کنند.

در نهایت باید بگویم بیماری آلزایمر درمان ندارد و تمام مداخلات پزشکی در جهت کندساختن فرایند این بیماری است اما این نباید شما را ناامید کند زیرا پیری(هرچند بیماری بحساب نمی اید) ، MS  و برخی از سرطانها هم درمان ندارند و ما فقط سعی داریم آنها را کندتر کنیم لذا زندگی با آلزایمر کندشده هم نوعی سبک‌زندگی و از آن مهمتر “زندگی” است، پس امید خود را حفظ کنید.

بیماری آلزایمر

 

نویسنده: دکتر گری ال. ونک

استاد روانشناسی و عصب شناسی دانشگاه ایالتی اوهایو

منبع: PSYCHOLOGY TODAY

مترجم حمید ابراهیمی زاده

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

avatar
  وارد شدن  
آگاه ساختن از
RSS
Follow by Email
Facebook
LinkedIn