چگونه عادت نق زدن را از سر کودکان بیندازیم؟

کودکان نق زدن را خیلی زود یاد می‌گیرند، حتی گاهی قبل از اینکه یاد بگیرند یک جمله کامل را بیان کنند. بعضی کودکان این رفتار را تا سالهای ابتدایی مدرسه و بعضی دیگر تا بزرگسالی ادامه می‌دهند. وقتی کودکان شروع به نق زدن می‌کنند بیشتر والدین از آنها می خواهند “بس کنند” و مشکل یا خواسته‌شان را توضیح دهند اما این راهکار معمولا جواب نمی‌دهد مخصوصا وقتی کودک بدخو، ناکام، خسته یا گرسنه باشد.

والدین باید نق زدن فرزند خود را تا سن ۳ الی ۴ سالگی تحمل کنند اما وقتی کودکان توانایی کلامی لازم برای شرح دادن حوایجشان را آموختند دیگر نق زدن جایز نیست و والدین باید به آنها بیاموزند از این ببعد خواسته‌های خود را بصورت کلامی ابراز کنند نه با گریه و پاکوفتن و غلط خوردن روی زمین. سوال اینجاست که چگونه؟

خوشبختانه برای اینکار یک راهکار ساده وجود دارد. راهکاری که به والدین می‌آموزد چگونه عادت نق زدن را در کودکان از بین ببرند. جالب اینجاست که اکثر والدین این راهکار را بلدند ولی اغلب در بکار بردن آن ناموفقند زیرا یک شرط لازم در تغییر عادات را رعایت نمی‌کنند؛ ثبات!

در ادامه این یادداشت گامهایی که والدین باید برای از بین بردن این عادت بردارند را ذکر کرده‌ام. بیایید نگاهی به آنها بیندازیم:

۱-هرگاه کودک خواسته خود را با نق زدن طلب کرد با لبخندی (که نشان بدهد شما ناراحت یا برآشفته نیستید) به آنها بگویید “وقتی اینجوری حرف می‌زنی من هیچی نمی‌فهمم. پس لطفا خواسته‌ات رو یبار دیگه مثل بچه آدم بگو”

۲-اگر کودک بر شدت نق زدن افزود تا شما را وادار به انجام خواسته‌اش کند، دستانتان را روی گوشهایتان بگذارید و دوباره با لبخند بگویید ” من می‌دونم می‌خوای یه چیزی بگی ولی وقتی اینجوری با جیغ و داد می‌گی من متوجه حرفت نمی‌شم. میشه لطفا درست حرف بزنی تا من بفهمم چی می‌گی؟”

۳-اگر کودک شدت نق زدن را کم کرد و اینبار درست‌تر خواسته خود را بیان کرد، به آو بگویید “الان من می‌فهمم تو چی میگی. ممنون که مثل یه بچه خوب حرف زدی”

۴-اگر علی‌رغم دو تلاش شما کودک باز هم به نق زدن ادامه داد، روی خود را از آنها برگردانید و مشغول کار خود شوید و آنقدر این کار او را نادیده بگیرید تا وقتی که خواسته‌شان را بدون نق زدن بیان کنند.

۵-اگر دیدید کودک از بی‌محلی شما به گریه افتاده، بگویید “من می‌خوام به حرفت گوش کنم، واقعا می‌خوام اما وقتی تو اینجوری با گریه و جیغ و داد حرف می‌زنی من نمی‌فهمم. واسه اینکه حرفاتو بفهمم باید مثل آدم بزرگا حرف بزنی” اگر احساس کردید نق زدنشان کمتر شد یا دارند در این راه تلاش می‌کنند به گام سوم برگردید. معمولا این هدف بصورت تدریجی شکل می‌گیرد لذا هر تلاشی – ولو اندک – نیز باید پاداش شما را در بر داشته باشد.

شرایط مهم:

۶-اگر می‌خواهید این تکنیک جواب بدهد نیاز است هم شما و هم همسرتان و سایر بزرگسالان به همین شیوه عمل کنید و آنقدر در این راه ثبات نشان دهید که این عادت شروع به تغییر کند. هرچقدر در عمل ثبات بیشتری داشته باشید، این عادت زودتر تغییر می‌کند. شرایط به اینگونه نباشد که وقتی شما اینکار را کردید، کودک بسمت همسرتان بدود و همسرتان نیز او را در آغوش بگیرد و خواسته‌اش را اجابت کند و شما نیز خانم تناردیه (زن بدجنسی که در داستان بی‌نوایان از کوزت مراقبت می‌کرد) ماجرا بشوید!

۷-برای اینکه شیوه تربیتی‌تان منجر به بروز تنش و خشونت نشود نیاز است که خواسته خود را با صدای ملایم و بامحبت ولی مستحکم بیان کنید.

۸-مطمئن شوید تمام تلاش‌های کودک درجهت بیان منطقی خواسته‌اش با پاداش‌های کوچک تقویت شوند (مانند پاداش مرحله ۳)، زیرا کودک به یکباره به یک دیپلمات مبدل نخواهد شد.

۹-به موازات اینکه کودک تلاشهایش را بیشتر می‌کند شما نیز انتظارتان را بالا ببرید. مثلا اگر امروز یکدرجه نق زدنش کمتر شد و شما به او توجه کردید، فردا باید دو درجه نق زدنش را کم کند تا شما به او توجه نشان دهید.

۱۰-هر چقدر در حین بیان کردن درخواستتان آرامتر باشید و کمتر احساساتی شوید، کودک پیام شما را بهتر درک خواهد کرد. اما اگر ببیند بواسطه گریه و زاری، پاکوفتن، جیغ زدن و غلط خوردن روی زمین می‌تواند شما را دچار سراسیمگی کند، این رفتار در او تقویت خواهد شد؛ پس لطفا احساساتی نشوید!

نق زدن در کودکان

نویسنده: دکتر گای وینچ

نوسنده و روانشناس

منبع: PSYCHOLOGY TODAY

مترجم: حمید ابراهیمی زاده

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

avatar
  وارد شدن  
آگاه ساختن از
RSS
Follow by Email
Facebook
LinkedIn