چرا مردان همجنسگرا منقرض نمی‌شوند؟! بدلیل اثر جانی دپ

اجازه دهید سوالی از شما بپرسم؛ از نظر شما یک مرد جذاب کدام ویژگی‌ها را دارد؟ مردی که مهربان است یا یک مرد خشن؟ یک مرد احساساتی یا یک مرد بی‌احساس؟ مردی که بدن قلمی و کشیده‌ای دارد یا مردی زمخت؟ مردی که عاشق هنر است و روح لطیفی دارد یا مردی که عاشق تماشای بوکس است؟

حال بمن بگویید از نظر شما کدام ویژگی‌ها بیشتر به مردان همجنسگرا می‌خورد؟ مردی که مهربان است یا یک مرد خشن؟ یک مرد احساساتی یا یک مرد بی‌احساس؟ مردی که بدن قلمی و کشیده‌ای دارد یا مردی زمخت؟ مردی که عاشق هنر است و روح لطیفی دارد یا مردی که عاشق تماشای بوکس … خب، بنظر منظورم را متوجه شدید!

این تمرین یک نکته را بخوبی نشان می دهد؛ مردان همجنسگرا جذابند، آنقدر جذاب که شاید تنها جهت‌گیری جنسی‌شان آنها را از مرد رویاهای بسیاری از زنان دور می‌کند. شاید این ضرب‌المثل زنانه را شنیده باشید که “همه مردای باحال یا همجنسگرا هستن یا قبلا یه نفر تورشون کرده”. ممکن است بگویید؛ خب، بله … مردان همجنسگرا جذابند ولی چرا با اینکه بچه‌دار نمی‌شوند باز هم نسلشان از بین نمی‌رود؟

پژوهشگران از مدتها قبل می‌دانستند همجنسگرایی ریشه‌ای ژنتیکی دارد. این مسئله را می‌توان در تفاوتهای بین دوقلوهای همسان و غیرهمسان بخوبی مشاهده کرد زیرا مشابهت در گرایش جنسی در دوقلوهای همسان بسیار بیشتر از دوقلوهای غیر همسان است.

اولین فرضیه در پاسخ به این مسئله اینست که شاید این صفت بوسیله “انتخاب خویشاوندی (Kin Selection)” منتقل می‌شود نه بروش مستقیم. اجازه دهید کمی انتخاب خویشاوندی را برایتان شرح دهم. همه ما بخوبی می‌دانیم که صفات از طریق ژنها از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود. اما زیست‌شناسان تکاملی اخیرا به این نتیجه رسیده‌اند که این روش لزوما تنها روش انتقال صفات نیست. روش دیگر “انتخاب خویشاوندی” است. در روش انتخاب خویشاوندی افراد مستقیما ژنهای خود را منتقل نمی‌کنند اما با فراهم کردن امکانات بقا برای نسل خواهران و براداران (که در بردارنده نیمی از ژنهای خود آنهاست) امکان انتقال ژنهای خود را فراهم می‌کنند. این روش انتقال در بین حیوانات و مخصوصا آنجائی که قرار باشد یک موجود خود را فدای بقای گروه کند، رخ می‌دهد (این موضوع در بین کندوهای زنبور عسل به اثبات رسیده است). طرفداران این فرضیه با این موضوع که صفات از طریق ژنها منتقل می‌شوند با دیگران دانشمندان عرصه ژنتیک موافقند اما بر سر اینکه آیا ما ژنهای خود را کنترل می‌کنیم (آنها را به نسل‌های بعدی منتقل می‌کنیم) و یا اینکه ژنها ما را کنترل می‌کنند (برای انتقال خودشان گاهی حتی خود شخص را نیز قربانی می‌کنند) بحث وجود دارد. با این فرضیه می‌توان عدم انتقراض مردان همجنسگرا را توجیه کرد.

اما پژوهش‌ها از این فرضیه حمایت نمی‌کنند. تا بحال چندین پژوهشگر این فرضیه را مورد راستی‌آزمایی قرار داده‌اند اما هیچکدام به شواهد محکمی در تائید آن دست نیافته‌اند یعنی مردان همجنسگرا هیچ امکانات اضافه‌ای (نه عاطفی و نه مالی) برای فرزندان خواهران و برادران خود فراهم نمی کردند (نه بیشتر از افراد غیر همجنسگرا).

خب اگر این معمای داروینی بوسیله انتخاب خویشاوندی حل نمی‌شود پس ماجرا چیست؟ اخیرا دو پژوهش جالب در این زمینه منتشر شده. اگر بخواهیم به زبان ساده درباره آن صحبت کنیم باید گفت؛ همانطور که می‌دانید صفات ما در ژنهایی ثبت شده که از والدین خود به ارث برده‌ایم. هر بخشی از زنجیره کروموزومی (که ژنها روی آن قرار دارند) مخصوص کنترل کردن یک صفت هستند (البته این ساده شده ماجراست وگرنه بعضی صفات مربوط به چندین ژن هستند). در بخش مربوط به کنترل کردن هر صفت دو ژن وجود دارند که یکی مربوط به پدر و یکی مربوط به مادر ماست. مثلا تصور کنید شما از مادری با موهای قهوه‌ای و پدری با موی سیاه بوجود آمده‌اید لذا در آن قسمت از کروموزمهایتان که مسئول کنترل کردن رنگ موی شماست دو ژن وجود دارد که می‌تواند رنگ موی شما را تعیین کند. حال کدام ژن در نهایت رنگ موی شما را تعیین خواهد کرد؟ این مسئله بستگی به نوع آن ژن دارد. بعضی ژنها غالبند، بعضی مغلوب و بعضی‌ هم بین ایندو مثلا در مورد رنگ مو، ژن موی سیاه غالب است و ژن موی قهوه‌ای مغلوب لذا اگر شما یک ژن موی قهوه‌ای داشته باشید و یک ژن موی سیاه رنگ مویتان سیاه خواهد شد اما ژن موی قوه‌ای درون شما وجود دارد (هرچند فرصت ظهور پیدا نمی‌کند) لذا چنانچه شما با زنی ازدواج کنید که ژن موی قهوه‌ای را به فرزندتان منتقل کند و از قضا شما نیز از بین ژن موی سیاه و قهوه‌ای، ژن موی قهوه‌ای را به او منتقل کنید رنگ موی فرزندتان قهوه‌ای خواهد شد.

ژنهای مربوط به همجنسگرایی نیز بهمین صورت هستند. از طرفی پژوهش‌ها نشان داده صفاتی که بواسطه ژنهای منتقل‌کننده همجنسگرایی در فرد بوجود می‌آید در افرادی که همجنسگرا نیستند بسیار کارآمد هستند مثلا اگر شما تنها تعدادی از این صفات را در خود داشته باشید در تولید نسلتان بسیار موفق خواهید بود بعبارتی وجود بعضی صفات زنانه در مردان (از قبیل مهربانی، احساساتی بودن، همدلی و …) آنان را در نظر زنان جذاب می‌کند اما اگر ظهور این صفات در شما زیاد باشند از یک جایی ببعد که به آن نقطه حساس (The Tipping Point) می‌گویند، تمایلات جنسی شما نیز تغییر می‌کنند و شما به مردان تمایل پیدا می‌کنید.

پژوهشگران به این پدیده “اثر جانی دپ” می‌گویند. این پدیده توسط پژوهشگران مختلفی مورد بازآزمایی قرار گرفته و تائید شده است. برای مثال در یکی از این پژوهش‌ها برادران چندتن از مردان همجنسگرا را زیرنظر گرفتند و زمان اولین رابطه جنسی، تعداد معشوقه‌ها و تعداد فرزندان آنها را با مردان عادی مقایسه کردند. هرچند در تعداد فرزندان تفاوت خیلی چشمگیر نبود اما برادارن غیر عمجنسگرای مردان همجنسگرا (که قاعدتا تعدادی از ژنهای مربوط به همجنسگرایی را در خود داشتند)، عمدتا اولین رابطه جنسی‌شان را در سنین پایینتری برقرار کرده بودند و تعداد معشوقه‌های بیشتری داشتند.

لذا می‌توان گفت هرچند ژنهای همجنسگرایی در مردان همجنسگرا فرصتی برای انتقال پیدا نمی‌کنند اما این کمبود بواسطه خواهران و برادران غیرهمجنسگرای این افراد (که ژن همجنسگرایی را در خود بصورت نهفته دارند) جبران می‌شود.

در انتها باید گفت هر چند این پژوهش تا حدود زیادی جامعه علمی را اقناع کرده ولی هنوز جای کار زیادی دارد برای مثال این فرضیه در مورد زنان همجنسگرا توضیحی ارائه نمی‌دهد ولیکن همینقدر که به سوال بالا جواب داده نیز ما را متوجه ارزش آن می‌کند.

منابع:

Hutchinson, G. E. (1959). A speculative consideration of certain possible forms of sexual selection in man. American Naturalist, 93, 81-91.

McKnight, J. (1997). Straight science? Homosexuality, evolution and adaptation. New York: Routledge.

Miller, E. M. (2000). Homosexuality, birth order, and evolution: Toward an equilibrium reproductive economics of homosexuality. Archives of Sexual Behavior, 29, 1-34.

Zietsch, B. P. et al. (2008). Genetic factors predisposing to homosexuality may increase mating success in heterosexuals. Evolution and Human Behavior, 29, 424-433.

مردان همجنسگرانویسنده: دکتر کایلا کوزی

استاد روانشناسی دانشگاه فلوریدا فولرتون

منبع: PSYCHOLOGY TODAY

مترجم: حمید ابراهیمی زاده

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که نظر می دهد

avatar
  وارد شدن  
آگاه ساختن از